کوير من!

(مستوره)

موجی گرم در خون بیابان است                                                               کویر خسته                                                                                           لب بسته                                                                                                نفس بشکسته                                                                                        در هذیان گرم مه عرق می ریزدش آهسته ار هر بند                                    کویر سراسر بی نهایت ـ گماگم بی تعلق                                                  کویر استخوان در رفته ـ دردادرد لنگ من!!!                                                   کویر گونگون نیستی ـنوای من!!!

  
نویسنده : من! ; ساعت ٩:٢۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٠ تیر ،۱۳۸٦


All I want to do

(مونا)

Linkin park یه آهنگ داره به اسم numb که تو یه جاش یعنی چند جاش Chester یکی از 2 تا خواننده گروه با تمام وجودش می خونه

All I want to do is be more like me and be less like you

تمام حرف توی این جمله خلاصه شده

بذار خودم باشم

من می خوام خودم باشم نه اون چیزی که تو هستی یا تو می خوای

  
نویسنده : من! ; ساعت ٩:۳٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٤ تیر ،۱۳۸٦


عشق از نوعی ديگر

 

(مونا)

  یک بار خواب دیدن تو به تمام دنیا می ارزه

پس نگو

 

             نگو که رویای دور از دسترس خوش نیست

 

     

                                                                        قبول ندارم

گرچه به ظاهر جسم خسته است

 

                                        ولی دل

 

                                             دریایی ست

تاب و توانش بیش از این هاست

                               

                             دوستت دارم

 وتا کنون هر چه باشد،

                             باشد.

                                  **********

دوستت خواهم داشت

 

                        بیشتر از دیروز

باکی ندارم از هیچ کس و هر کس 

 

 

                                         که تو را دارم،

 

                                                        عزیز !

                                  **********

                    

چشمات رو ببند و فقط گوش کن

به صدای لذت بخش پرویز پرستویی

که برایت دوست داشتن رو دکلمه می کنه

و با تمام وجود عشق رو لمس کن ...

  
نویسنده : من! ; ساعت ۱:٤٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٤ تیر ،۱۳۸٦


خداحافظ تنگ بلاغی

(مونا)

    سد سیوند دیروز آبگیری شد!

    به دوستم میگم امروز سد سیوند آبگیری میشه. جواب میده خوب چی میشه حالا؟

    به یکی دیگه می گم بلکه یکی باهام همدردی کنه و یکم آروم شم. این یکی هم اصلا چیزی راجع به سد سیوند نمی دونه.

    بی خیالش میشم. به خودم میگم وقتی ما که دانشجوی معماری این مملکت هستیم اینجوری هستیم چه توقعی میشه از بقیه داشت؟

  
نویسنده : من! ; ساعت ٩:۱٧ ‎ق.ظ روز جمعه ۳۱ فروردین ،۱۳۸٦


 

(مونا)

   زرتشت , علی و یاشار عزیز اگه سری زدین ایمیل از خودتون بذارید. سایت قشنگتون رو متاسفانه فیلتر کردن!

  
نویسنده : من! ; ساعت ٧:۳۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳٠ فروردین ،۱۳۸٦


اخراجی ها!!

(مونا)

     دلم نمی خواست برم سینما اخراجی ها رو ببینم. با اینکه خیلی کنجکاو بودم ببینم این فیلم چی داره که این همه فروش کرده و طرفدار داره. با کمال میل CD اش رو از دوستم گرفتم و بالاخره دیدمش. واقعا واسه خودمون متاسف شدم که این همه سطح سلیقه مون رو پایین آوردیم و یه همچین فیلمی رو کنار فیلم مهرجویی بهترین فیلم انتخاب می کنیم. فیلمی که تنها با لودگی ۲ ساعت ما رو میخندونه. نه انسجام داستانی داشت نه پایان درست حسابی. یادم میاد زمان جشنواره نتونستم برم فیلم رو ببینم. همه بچه های دانشگاه که فیلم رو دیده بودن می گفتن عالی بود و باید جایزه ببره. حالا که فیلم رو دیدم به این فکر میکنم که وقتی دانشجوی معماری ما سطح توقعش از سینما اینقدر پایین هست چه انتظاری از بقیه میشه داشت ؟

پیشنهاد میکنم حتما این مطلب از آرش خشخو را بخوانید.

  
نویسنده : من! ; ساعت ٧:٢٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳٠ فروردین ،۱۳۸٦


خود درگيری از نوع حاد !

 (مونا)

     اه,از خودم بدم میاد. از این همه ندونستن. از حس نفهمی. دنبال چیزایی که بلدم می گردم , چیز زیادی دستم رو نمی گیره. با اینکه از خیلی ها بیشتر می دونم , بیشتر خوندم و بیشتر فکر کردم اما راضی کننده نیست.

به خودم میگم بریز دور افسردگی رو , در بیا از این رخوت , توی رویا هستی که چی؟ اینجوری زندگی درست نمی شه. چقدر می خوای غر بزنی؟ نه , تقصیر هیچ کس نیست. پاشو یه تکونی به خودت بده. ۲۰ سالت شد. چی میدونی از این زندگی؟ خودت باید این زندگی رو درست کنی , خود به خود درست نمی شه.

  
نویسنده : من! ; ساعت ٧:٠٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ فروردین ،۱۳۸٦


حقيقت

(مستوره)

هر چيزى كه به مركز واقعيت يعنى حقيقت نزديكتر شود زيباست و هر چه از او دورتر شود از وضوح، واقعيت و زيبائيش كاسته مى شود.                                                                زيباترين نغمات براى كسيكه قادر به شنيدن يا ديدن آنهاست زمزمه هاى طبيعت و نغمه هاى عالم بالاست

  
نویسنده : من! ; ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ فروردین ،۱۳۸٦


.......

(مونا)

چند تا لینک به لینک ها اضافه کردم که پیشنهاد می کنم حتماً سری بهشون بزنید.مخصوصاً به وبلاگ نویسنده دوست داشتنیمون منیرو روانی پور.

خواهشاً نظر بدین راجع به نوشته ها و احساس واقعی تون رو بگین تا ما بتونیم خودمون رو بهتر و بهتر کنیم.

   نوشتن بهم آرامش میده.هر اونچه که درونم انباشته شده رو میریزم روی کاغذ هر چیزی رو که میشه گفت و نگفت. اینجا خودمم نه کسی که باید باشم. وقتایی که فکر میکنم دنیا داره رو سرم خراب میشه وقتایی که آرزو میکنم به پایان این زندگی بیهوده برسم شروع میکنم به نوشتن.این قدر مینویسم که بتونم نیمه پر لیوان رو هم ببینم .این قدر ادامه میدم تا سرم رو بگیرم رو به بالا و بخندم و بهش بگم خدایا من شکست ناپذیرم! نه هیچوقت ازت نا امید نمیشم. این راسته که آدما تو ناراحتی به خدا نزدیک و نزدیکتر میشن. و به جایی میرسن که تو هر غمی به شادی میرسن. غم هم زیباست به زیبایی دوست داشتن ...

  
نویسنده : من! ; ساعت ٩:۳٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٦ اسفند ،۱۳۸٥


موافقی؟

(مونا)

تمام امتحان زندگی به اینه که وقتی میتونی و حق داری بدجنس باشی , نباشی

وقتی می تونی نبخشی , ببخشی

تنها آدم خوبی بودن مهم نیست

اینجاست که انتخاب میکنی یه آدم خوب باشی یا یه آدم بزرگ

  
نویسنده : من! ; ساعت ۱:٤٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۳ اسفند ،۱۳۸٥


بدون شرح!

(مونا)

دوباره آغاز خواهم کرد             
                                زندگی را

از نو تلاش خواهم کرد           
                                 زیستن را

از نو خواهم آموخت                
                              بودن را

  
نویسنده : من! ; ساعت ٩:٥٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ بهمن ،۱۳۸٥


غم نيز چون شادی برای خود عالمی دارد!!

(مستوره)

دلا شب ها نمی نالی به زاری
سر راحت به بالین می گذاری
تو صاحب درد بودی ناله سر کن
 خبر از درد بیدردی نداری
بنال ای دل که رنجت شادمانی است
بمیر ای دل که مرگت زندگانی است
میاد آندم که چنگ نغمه سازت
ز دردی بر نیانگیزد نوایی
میاد آندم که عود تار و پودت
نسوزد در هوای آشنایی
دلی خواهم که از او درد خیزد
بسوزد عشق ورزد اشک ریزد
به فریادی سکوت جانگزا را
 بهم زن در دل شب های و هو کن
و گر یاری فریادت نمانده است
چو مینا گریه پنهان در گلو کن
صفای خاطر دل ها ز درد است
 دل بی درد همچون گور سرد است

فریدون مشیری

  
نویسنده : من! ; ساعت ٧:٢٢ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٠ بهمن ،۱۳۸٥